SON MEKTUP..
Bakma ana yaşıyoruz işte
Sayılı günler bir iki geçti..yaşadıkmı dersin ya sen hep yaşadık işte..zorda olsa geçti.
Öğrettiklerini uygulamam zordu buralarda.Elimden gelende buydu.Bazen çok istedim beni görmeni köpek beslerken.Sürünürken silah omuzda dualarını duymayıda istedim..Yaşadık yani buda geçti..
Kimi insan gibi sevdirmedin sen bize
Parayı ihtirası şöhreti,yaranmayı bilemedim burdada kimseye ,zaten sen kızardın birde azarlardın beni..
Farklı şeyleri sevmeyi öğrettin sen
korkusuzluğu,inadı, paylaşmayı ,körü körüne ölüme dalmayı ve vatan toprağını ana saymayı..Burda hepsi işime yaradı.Anladım doğruymuş öğrettiklerin..
Dağda postalın ezdiği çiçeği,bir mermi vızıltısını,
En çokta korkarak sahip çıkmayı sevdim burda..
Sokakta yoksul, savaşta masum çocuğu,kurşunda,mavzerde aşk düşünüp cesaret bulmayı sevdim..Bildim ki ölümlerde için burkulup matem tuttun..Bu yüzden ölmeyide sevdim ama korkarak ama korkusuzca..
Ben bu toprakta elleri nasır tutmuş,sırtında kazma olan anaları gördüm.Bazen sofralarında yufka ekmek yedim,terlerini buldum..Bir cenazede saçlarının akını yolan anaların ağıtlarını duydum.Ve derdinya kadının sesi yok diye sen,ben seslerini ölüm ağıdına sakladıklarını gördüm.Zaman zaman seni aradım.İçimde katılık vardı bilirsin ..Ağlamadım.Her sözcük boynuma asıldı kaldı.Künyemde adım vardı ve öldüğümde dişlerimin arasında kalacak sözcükler..Sonra farkettim anne..Herşeyimin kuşatıldığını bu toprakta farkettim.Kimilerine göre haklıydım kimilerine göre ilk günden suçlu.İçimde biraz buruk ta bir sancı var.Ben bu kanlı topraklarıda sevdim..Zaten derdin ya hep nefes alıp vermekten öte ne varki diye.Yokluğunu sevdim çokça..İşte yollar kısaldı şimdi..Okula gönderirken söylediklerin aklımda çakılı..Eve erken gel derdin hergün ısrarla..İşte sanki o kadar zaman geçtide yollar kısaldı.
Burda dağ eteklerinde,tarlaların sınır taşlarında,utangaç köylü kızların bakışlarıyla avundum.Silah temizlerken ve av gibi beklerken,bir ölüm haberi nasıl yokeder seni diyerek çok dikkat kesildim.Her ölüm çok erken gelir kişiye ama sen en son duyan ol istedim..
Yaşadım yani anne..Zaman geçti..
Burda anladım zamanların önemini.Toprağa bakarken tozlu postallarıma bakarken anladım..Yaşadım yani ..Biraz korktum ama yaşadım...
Bir tabak daha koyacaksın sofraya..Yapabileceğin bu.Fazla şeye gerekte yok zaten.Öyle bellettin..
İşte geçti zaman..Bir iki tükendi..
Sevdiklerim gelsin yanıma..Ve ben toprak anayı anlatayım onlara..