davalarımızdı bize öğreten

Bakma ana yaşıyoruz işte
Sayılı günler bir iki geçti..yaşadıkmı dersin ya sen hep yaşadık işte..zorda olsa geçti.
Öğrettiklerini uygulamam zordu buralarda.Elimden gelende buydu.Bazen çok istedim beni görmeni köpek beslerken.Sürünürken silah omuzda dualarını duymayıda istedim..Yaşadık yani buda geçti..
Kimi insan gibi sevdirmedin sen bize
Parayı ihtirası şöhreti,yaranmayı bilemedim burdada kimseye ,zaten sen kızardın birde azarlardın beni..
Farklı şeyleri sevmeyi öğrettin sen
korkusuzluğu,inadı, paylaşmayı ,körü körüne ölüme dalmayı ve vatan toprağını ana saymayı..Burda hepsi işime yaradı.Anladım doğruymuş öğrettiklerin..
Dağda postalın ezdiği çiçeği,bir mermi vızıltısını,
En çokta korkarak sahip çıkmayı sevdim burda..

Sokakta yoksul, savaşta masum çocuğu,kurşunda,mavzerde aşk düşünüp cesaret bulmayı sevdim..Bildim ki ölümlerde için burkulup matem tuttun..Bu yüzden ölmeyide sevdim ama korkarak ama korkusuzca..


Ben bu toprakta elleri nasır tutmuş,sırtında kazma olan anaları gördüm.Bazen sofralarında yufka ekmek yedim,terlerini buldum..Bir cenazede saçlarının akını yolan anaların ağıtlarını duydum.Ve derdinya kadının sesi yok diye sen,ben seslerini ölüm ağıdına sakladıklarını gördüm.Zaman zaman seni aradım.İçimde katılık vardı bilirsin ..Ağlamadım.Her sözcük boynuma asıldı kaldı.Künyemde adım vardı ve öldüğümde dişlerimin arasında kalacak sözcükler..Sonra farkettim anne..Herşeyimin kuşatıldığını bu toprakta farkettim.Kimilerine göre haklıydım kimilerine göre ilk günden suçlu.İçimde biraz buruk ta bir sancı var.Ben bu kanlı topraklarıda sevdim..Zaten derdin ya hep nefes alıp vermekten öte ne varki diye.Yokluğunu sevdim çokça..İşte yollar kısaldı şimdi..Okula gönderirken söylediklerin aklımda çakılı..Eve erken gel derdin hergün ısrarla..İşte sanki o kadar zaman geçtide yollar kısaldı.
  Burda dağ eteklerinde,tarlaların sınır taşlarında,utangaç köylü kızların bakışlarıyla avundum.Silah temizlerken ve av gibi beklerken,bir ölüm haberi nasıl yokeder seni diyerek çok dikkat kesildim.Her ölüm çok erken gelir kişiye ama sen en son duyan ol istedim..
  Yaşadım yani anne..Zaman geçti..
  Burda anladım zamanların önemini.Toprağa bakarken tozlu postallarıma bakarken anladım..Yaşadım yani ..Biraz korktum ama yaşadım...
  Bir tabak daha koyacaksın sofraya..Yapabileceğin bu.Fazla şeye gerekte yok zaten.Öyle bellettin..
 İşte geçti zaman..Bir iki tükendi..
 Sevdiklerim gelsin yanıma..Ve ben toprak anayı anlatayım onlara..  

 Bir sürü insan gelip geçiyor sahilden.Kimilerinde bir poşet çekirdek,kiminde simit.Balık tutanlar var sabırla.Sen hiç balık tutmadın sanırım.Aslında denizede ilgi duymazdın sen..Hiç yok hatıralarımda seninle paylaştığım bir deniz yada içinde deniz olan bir muhabbet.Sen yüzdünmü hiç onu bile bilmiyorum.Bir kez ben yüzerken seyretmiştin elini gözlerine siper yaparak tek anı bu.

 Uzaktan ışıklar var.Işıklı binaları seyrettin mi bilmiyorum hiç.Sabrını sınadınmı hiç acele geçen zamanda..İçinde bana dair yarım kalmış kaç tane hevesin vardı hiç öğrenemedim..Kolunu boynuma atıp göğsüne yasladığın zamanları her düşündüğümde bir canım yokolur gider.Ne kadar az sarılmışsın ,dahasını istermiydin bilemem..Felsefik konuşmalar var senden aklımda kalan..Hayat öğretilerin.Bugün bazıları hiç işime yaramıyor..Çoğunu sen bile uygulayamadın ,bana söylediklerinde pek günümüze uyan yok,bugün anlıyorum..Annelik tarafını geliştirmiş bir erkek olmak,neleri yaşamana engel oldu hiç söylemedin..İçine attıklarınla yaşam süreni kısalttığınıda hiç mi farketmedin??Sen gittikten sonra herkes uzun süre seni öven yapışık konuşmalar yaptı..Seni aslında ne kadar severlermiş duysan şaşardın..Arada ben ağlarım,rakı içerken yada hafif çakırken seni sokarım aklıma..Kimseyle paylaşamam bu anlarımı..Yolda sana benzeyen hiç kimseyi görmedim şimdiye kadar..Yokluğunda hiçbirşey değişmedi..Sen ne kadar yarım bıraktıysan ,herşey o kadar yarım..Senin bütünleyemediklerini zaten kimse farketmedi..Hep aynı hatıralarda seni aklıma getirmek ve yenilerini yaşayamayacak olmanın gerçekliği çok acıtıyor beni..Haksızlık falanda değilmiş bu yeni anladım.Gerçeğin en kendisi..

  Ülkeni severdin ..Hiç sorma olanları..Sevenlerde azaldı artık duysan üzülürdün.Gençliği takip ederdin ya hep,işte o gençlik kalmadı artık .Askerleri öldürüyorlar hala..Korkma oğlan sağlam henüz..Hala kimse yaşlılara yardım etmiyor ve çöpler sokaklarda hala..Hayat desen pahalı ve zevksiz..

 Sinirli oluşuma kızmaların,sakinlik önerilerin..Bu huyum değişmedi.Hala bağırmayı seviyorum..Senin gibi içime atamadıklarımla kimi zaman kırıyorum insanları..Dokuz senede sadece ben yaşlandım..

 Seni çok özledim...Baba..

Daha önce sahip olamayışının verdiği amatör ve bilinmeyen duyguyla sarıldı boynuna askere gidecek o çocuğun.Başkasına ait olduğunu bile bile,içinde bulunan hasretli sevgiyi kollarıyla anlatmaya çalıştı,gözlerinde yarı acı yarı geçmişin verdiği uzaklıkla bakmaya devam ederek ama ,bir o kadarda kendine ait en baba sevgiyle bidaha sarıldı.Ağladı sık sık.Gidenin yoluna değilde;yine içinde ilk kez yaşadığı evlat sevgisinin ağırlığına.Kendi planlamadığı gözyaşlarının ne kadar tanıdık mı uzakmı olduğuna ve çektiği sevgi acısına birkez daha ağladı ağladı..Babası o değildi..O kimsesi değildi.Askere gidenin nesiydi bilemedi.Sıfatsızdı belki..Baba değildi.Abi olamazdı duyguları çok babaydı.Arkadaşta değildi,sıfatsızlığından dışlanmasınada belki içlendi.En baba duygularıyla kızdı hayata yada isyana geldi..Onun babası değildi.Gidenin babası vardı..Gidenin babası organik ve protezdi.Asker sarıldı sıfatsız babasına,sevgiye sarıldı..Protez soğuktu,sarılmasada olurdu;organikti bağımlıydı..Şafak..enbaba şafak..  

 13 YAŞINDA ANIL..Daha nerede duracağını ayıramadığı dünyasında ,olanları bazen sessiz ,bazen birey olmaya çalışarak izliyor.Anlamaya çalıştıklarından uzak duruyor bazen.Bilincine iyi şeyler oturmasını istiyorum.Kirlenen felsefelerde beyni kurcalanıp bozulmasın istiyorum.Ama herşeyi görsün,bilsin ve özümlesin istiyorum.Annesi olmanın kütlesel ağırlığını çok yüklenmeden,onun beyni gibi düşünmeye çalışıyorum bazen.Çok meraklı olup herşeyi öğrenip kişilik oluşturacağı çağında;ona  yaşadığı ülkede neler olduğunu anlatamıyorum.O bazen ilgiyle zor konulara giriyor. Milliyetçi olmak ne demek diyor.Örnekleri basında verilirken medyada allanıp pullanıp anlatılırken, bildiğim gerçekleri anlatamıyorum.Kendisi bulsun istiyorum.Okulunu sevmediğini arkadaşlarını sevdiğini biliyorum okuluna saygı duyması gerektiğinide anlatamıyorum.Anne olmanın bunları yapmayı gerektirdiğinide biliyorum.Kaybolmasın istiyorum.O kaybolup giden,sonra medyada aniden patlayan sanal milliyetçilik takıntısındaki barul delikanlılardan olmasın istiyorum.Doğu kadınının resimlerini gösteriyorum ona.Paparazzi kadınlarından daha çok var bunlardan diyorum.Sokakta yaşlıları gösteriyorum.Gençlik sonradan böyle oluyor diyorum,anlıyor.O daha 13 yaşında.kendi gibi nice yaşıtları,başka öğretilerle büyüyor.Oku adam ol ,para kazan zihniyetinin kol gezdiği ülkede oku insan ol farkında ol dersleri veriyorum ben ona.O benim oğlum...Kirlenmedi henüz..Kaybolmadı..