davalarımızdı bize öğreten

     Burda hiç deniz yok.
    Gözün alabildiği yerde insan sürüleri.Bir yere giden bir yerden gelen telaşeli yada sakin insanlar topluluğu.Birbirine benzemeyen,bazıları ilgisiz bazıları yanbakışlı,kimilerinde yüksek yopuk kiminde göğüs dekoltesi.Bakarken yorulmak,yorgunluğu atabilmek için gerekli deniz.Hayal kurup gözleri daldırmak için değil.
    Ama burda hiç deniz yok.
   Belkide ağlayan şehir burası.Bakıldığında umudun döl tutabileceği bir yatak yok.Bir yerlere sıkışmış beyinlerin,vıcıklaşmış ilişkilerin ve umarsız dostlukların ,güvensiz sevgilerin kol gezdiği bir şehir.Belkide Filistin'e eş,yada Bağdat'a kardeş..Bunuda kimsenin farkettiği yok..Yakında kan kokusu çıkacak belkide.Kimsenin ilgilendiğide yok.Hava almak istiyor insan ve biraz oksijen yedeklemek..
   Ne yazık ki burda deniz yok.
  Deniz uzakta da değil aslında.
  Belki şimdi bir kasaba meyhanesinde gel-git yapıyor.Belki çok sarhoşlayanların yakınında serinlik veriyor.Bazen rakı kokusunu taşıyor özlem duyup içemeyenlere.Belki dalgalarını kıvırıyor,kıvranmak isteyen bedenlere öncülük yapıyor belki..Bir orospu yıkanıyor belki içinde..
    Ama burda değil deniz.
   Belki birilerini taşıyordur göğsünde.Uzakları yakın ediyordur bilinmez.Sıkıldığı olmuştur belki.
  Yada içine atılan çöplerle boğuşuyor.Bir zamanlar dökülen kanla ,şimdi atılan çöpü kıyaslıyor belkide.Yada bir anne şefkatınde,usul usul balıkları sallıyor.
   Burda değil deniz.Burda hiç olmadı.
   Bende isterdim bir rakı kokusunda ,iyotu meze yapmak.
   Bir dalga boyunda uzun uzun öpüşmeyi isteyende çoktu belkide.
   Ve birileri isterdi denize karışıp yokolmak.
   Ama deniz burda yoktu.
   Bir deniz olsaydı eğer....
   Ve ben uzaktan görebilseydim..Bir ıslatabilseydim ayaklarımı ..Ve yosunları sarmalasaydım açık yaralarıma..
   Deniz yok burda.Kesin bildiğim bu.
   Bugünde çatlamadım....................
   Hani bir uzaktan görseydim nolurdu.Bir damlası avucumda olsaydı..
   Yoktu .Yoktu.Deniz burda yoktu.Köhne şehirde yaşayanlardan biriydim bende.Kaba duygulardan arınmamış insanların yan komşusu.Ve ağızbirliği edip,yemin bozmayan cahillerin,kara beyinlerde günah büyüten,solukları kötü kokan,ağızları  güzel lafa yabancı,kendilerince ağır hayatlarınca içi boş insanların yanında bir eğreti fani .Bir yamuk hayatın ortasında bir dalgalı deniz arayış bu şehir yüzündendi.Ama biliyorum artık, burda deniz hiç olmadı.Burda asfaltlar vardı ve çürürken çürütenler.Burası satılmışlara mekandı ve mezata çıkmaya meraklı olanlara.Burda deniz yoktu ve arınamazdı kimse.Bir Filistin,bir Bağdat,bir Kabil belki de daha yakındı denize..
  Bugünde çatlamadım.Bugünde deniz bakındı gözlerim.
  Hani bir görüverseydim uzaktan,bir yudum rakı olup aksaydı kursağımdan..
  Bir çarpsaydı suratıma dalgasını ve ıslatsaydı baştan ayağa..
  Beklemedim .Çünkü yoktu.
  Bugünde çatlamadım.Düşündüm düşündüm düşündüm.
  Denizin sonu yoktu...............