davalarımızdı bize öğreten

  Küçükken ne zaman sokağa çıkmak istesem engellerdi anneannem.Aman derdi ya çingeneler seni kaçırırsa..Alimallah kırıverirler kolunu bacağını dilendirirler..Tekrar bir hamle yaptığımda, kalaycıyı görüyon mu??Onun sırtındaki çuvalda kaçırdığı çocuklar var..Otur camdan bak..
  Sonra kırklı yaşlara geldiğimde çingenelerin alasıyla karşılaşıp çingeneliğin ne olduğunu gördüm.Beni kaçıran bir çingeneye rastlamayıp,kalaycı çuvalında yer tutmasamda düşkün karakterli bir çingenenin erkeğimi elimden aldığına şahit oldum..
  Küçükken ne zaman televizyonda erkek-kadın yanyana olsa anneannem hemen geçer televizyonun önüne bakma allah baba kör eder gözlerini,içinede ateş doldurur derdi..İlla bakmak istesem kapatır televizyonu,haram haram derdi..Ama o zamanlar Erbakan ve Demirel çıktığındada çaydanlığı yanına alır,demlediği çaydan arka arkaya koyar,bağdaş kurup oturduğu televizyonun önünde kendinden geçerdi..Bu yüzden Demirel ve Erbakan'dan içim çıkmıştır..Hiç resim koyamazdık evimize.Onlarında günah olduğunu bilir puta tapmanında ne olduğunu anlayamadan put gibi boş duvarlara bakardık.
  Sonra kırklı yaşlara geldiğimde resim ve televizyonların çokta korkulacak şeyler olmadığını anladım.Putlaşmış ve önünde eğilmiş insanlara millet muamelesi çeken siyasetçileri,kıçını başını açan kadınların sanat anlayışı içinde çatır çatır soyunmasını,yolsuzluk yapanların ellerinin çolak olmadığını,harama göz dikenlerin gözlerininde Allah baba tarafından oyulmadığını anladık.Hatta Allah o kadar evrim geçirmiştiki,bir zamanlar kendine küfür edenlerin dilini kızgın demirle dağlama cezası verirken,şimdi kendi adını her alanda sapıkça kullananlara bile birşey yapamaz hale gelmişti..
  Hep cinli perili hikayeler anlatılırdı yaramazlık yapınca bize..Hatta bir peri varmış ve yemek yumurta yemeyen küçük kızları yeraltındaki evine götürür birdahada getirmezmiş.Sonradan anladık ki insanların birbirini çarpması cinleri gölgede bırakmış.Aslında bütün cinlik kişilerdeymiş..Yumurta hala yemem..
  Nerden geldiyse aklıma geçen gece..
  Saat 3..Sabah ta değil gecede değil..Medusa nın gözleri geliyor gözümün önüne..Bir yandan anneannemin kafamdan aşağı döktürdüğü kurşunlar.Çok korkardım kurşun dökme işinden.Ve anneannem anlatırdı.Onun bir kardeşi varmış.3 yaşında bebecik.Nazar değmiş yavruya hemen kurşun dökelim demişler.Kurşunu döken çingeneymiş.Yanlışlıkla su yerine çocuğun sırtına dökmüş kurşunu.Yavrucuk bir haftada sizlere ömür..İşte derdi düzgün durmazsan sırtına dökülür..Korkardım..
  İşte saatin 3 olupta gece ve sabahada uymadığı o saatte anneannem,korkunç korkutma tarzı ve nedendir medusanın gözleri..Gitmiyor gözümün önünden.Çatal çatal saçları ve anneannemin elinde şakırdayan tespih sesi..Suratıma okuyup üflediği dualar..
Bide Azrail gelirmiş.Çocuklar çok korkunca..
Elinde dikenli bir tel olurmuş.Sokarmış onu boğazına çocukların.Bir daha anneanneni üzersen böyle olur dermiş..
Bide çingeneler çok pis olurmuş.Hep kirli ve bitli olurmuş kafaları.Kıçlarını yıkamadıklarından hep bok kokarlarmış.Bu yüzden kaynak sularla yıkanıp az keselenmemişimdir anneannem tarafından.
Şimdi kırklı yaşlarımda gecenin yada zamanın 3 sularında aklıma getirdiğim bu korkularla,aslında neyin beni korkuttuğunu düşünüyorum.
Azrail mi??Olamaz tanıştık azbuçuk önceden.Elinde dikenli tel yoktu..
Kurşun dökmek mi..Değil kurşun atmanın her çeşidini gördük .
İnsanların işkencelerini gördük.İşkenceden sonra delirenlerin cinler tarafından korkutulmadığını gördük..Sokağa çıkıp kaçırılmak mı..
Oda değil.Sokakta zaten aklını kaçırmış bir millet var artık kimse kimseyi kaçırıp dilendirmiyor.Dilenen insanlar ve onlara birkaç kuruş atan siyasetçilere kaldı bu işler.
Televizyona bakmak mı..Hiç değil.
Hergün birbirine top atar gibi çamur atan liderlerimizden korkmuyorum.Ama onların getireceği düzenden korkuyorum.Giderek kaybolan insanların bir daha bulunamayacağından korkuyorum.
Ama en çok o çingeneden korkuyorum.Birdenbire ortaya çıkıp ,boklu haliyle yüreğime al atan o imansız çingeneden korkuyorum.
Ve gecenin bir zamanında,yada sabaha ait bir zamanda ..
Bana medusanın gözleriyle bakan,beni yüreğime soktuğu dikenli tellerle hırpalayan o çingeneyi unutamıyorum..
Uyumuşum sonra..Rüyamda gördüm medusayı..
Ben dedi en iyi büyücüyüm..
Benim yaşadığım saatlerde ve zamanlarda dünya bana mecburdu..
Şimdi sadece gözlerim kaldı.Ve kork çingenelerden..Onları büyüde tutmaz dua da etkilemez..
Sakın kirli gezme.Çingeneler çarpar seni..
Sakın onlara el verme kolunu bacağını kırarlar..
Sakın arkalarından laf etme..Kulak cinleri var onların her dediğini duyarlar....
     ..........
Uyandım sabah..
Korkudan dolama çıkmış parmağımda..
Çok acıyor.
Hem yüreğim sıkışmış acıyor..
Hem parmağım şişmiş acıyor...