davalarımızdı bize öğreten

Hafta sonu anlamsız geçti meselem.Hayatımın anlamsızlığından olsa gerek,anlam veremediğim şeyler olmaya devam etti.Ben seyirci konumunda,sorgulamalarımı kendime yaparken,cevaplarımıda kendime verirken,sana yaptığım uzun cümleli konuşmaları kime yapamayacağımı düşündüm.Ne kadar kalabalıktılar meselem.kendinin farkında olmayan,hakkını aramayı öğrenmeden hak iddia eden,haksızca saldırılarda bulunanlar ne kadar çoktular..Bu kalabalığa katılamamış olmakla,suçlu konumuna konmuş aykırı insanlar ne kadar azdılar buna karşılık.Ben yada sen katılamadıkbu kalabalıklara.Bu yüzden bitmeyen bir öfkem hep oldu.Ses çıkarmanın zevkine varmamda bu yüzdendi belki.biz kendimiz olmakla kendimizi ne kadar iyi hissettiysek o kalabalıklar o kadar rahatsız oldu.Ben olamadım o standart ama makbul kadınlardan.Şişme kadın gibi geldiler bana hep.Sabah uyanıp şişene kadar kahvaltılarını ettiler,sabah programlarında aciz hayatları,akşam dizilerinde uzak yalan dizileri seyredip beyinlerini şişirdiler.Çoğu gece şişme women görevlerinide başarıyla ifa ettiler.Ben olamadım.Suçum buydu.Kurallara uyamamak.Kimin koyduğu hiçte belli ve önemli olmayan kurallar hep çelişki doğurdu bende.Yemek yapıp çocuk doğurmanın sıradanlığında yaşayamadım hiç.Kadın olmak eylemdi benim için.Bulmak,tutmak,paylaşmak,farkına varmak. Hırpalanmadan da sahip olunmuyordu bunlara.Bana yada sana yapılanlar ne kadar yaşam tarruzuydu.İnsan olmanın şahsi ayrıcalıklarına yapılan bu saldırılar,yaşamın yada Türkiye'nin fiziğinede çok uyumlu olduğundan çoklu kuvvetler oluştu.Bugün kim başarılı bilmiyorum.Kazanan kazandığının farkındamı?kaybeden meselem miydi?Sorgulayıp kimle paylaşacağım meselem.Yarıda kalanlardan mıyız şimdi.yoldan sapanlardan mı?Canımın en zor zamanları .Hissettiğim kızgınlık ve kırgınlık kendimemi,kalabalıklaramı,tanrıyamı..Bunu sana sormak,hala varolman,ama olmayacak olman.Bu çelişkiler büyüyor meselem..Kapattığım yerden açılıyor tekrar herşey.Uzantıların hayatın her yerinde.Bittiğin gerçeği de ...