davalarımızdı bize öğreten

Arasıra saçma sözler etmekten birşey çıkmamalı aslında  .Kendi saçmalığına kendin izin vermelisin  ,fikrinin zikrini becerdiği zamanların tadını damakta tutup tutup aklına yeni formüller getirmelisin..Şimdiye kadar hiç lazım olmayanlarla bugünlere geldik.Mesela "pi" sayısını "ti"ye almanın haklılığı sonradan çıktı ortaya..Eşkenar üçgenler,dalya oyunları,tatlı cadı ve kaçak dizisi,inşaatta eskiden bulunan dönmeli çimento makinaları .geçmişte kaldı bugüne hiç uğramadı.Özlem duyulanlarda geçmişteydi ve geleceğe sadece umut duyulurdu özlem pek yakışmazdı.  

Yani hiçbirşeyin sırası değişmedi.Geçmiştekiler nostalji diye isim buldu ve yarınlara hep iyi beklentiler yükledik .Felsefelerde çürüttüğümüz her düşünce aslında yoktu ve bildiğimiz halde sorguladık durduk.Erkeği çıldırtmanın yolları diye gazetelerde düz yazılar okudukta okuduk.Tecavüz mağduru olduk yeni nuri alçolar sade gazozlar ürettik.İklimler değişti,sera etkisi falan diye çevreciler yırtındı,kadınlar aldatıldı bitap düştü,her aşk yazısında ağlak olduk ve en imkansız aşkları nedense hep kadınlar yaşadı.Oysa değişseydi yerler..Mesela pinokyonun burnu apışarası muhabbetlere konu olsaydı..Küfürler bu kadar komazdı..Erkekler işlevi kenara çekip boyla tatmin olsaydı,yapay sevişmelerde sahte orgazmlar açığa çıksaydı.Seralarda insan yetiştirebilseydik mesela..Kirlenmemiş ve insanlığına ket gelmemiş insanları boylarına ve renklerine göre ayırıp meraklısına birinci elden orjinal sunsaydık. 

Oysa hep bildik oyunlarda ,kendi koyup uygulayamadığı kurallarda yandı yakıldı insanoğlu.Ve Allah inancı aslında memnun etme anlayışıydı.Tanrıya saygı duymaktan çok ,korku duyduk ve ona nasıl yaranırız diye çareler aradık.Dualarda bile onu yücelttik ,ağdalı kelimeleri hep Allaha sunduk..Azaltılmış ve tanrıya yapılanlar kadar olmasada büyük adamlarada hep eğik durduk.Salyalarımızı akıtarak etraflarında ebelek gibi dönendik ve bir başımızı okşasın diye büyüklerimiz çocukken bile sevimli olmaya çalıştık.Ve bunlardan hep şikayet ettik düşünce zamanlarımızda..Bir yandan yüz bulamayınca isyana gitmek,bir yandan yüz bulmak için takla parende atıp şaklabanlıkta numara çekmek..  

Kutsal değerlerimizi miğfer yaptı bazıları ,kıbleleri camiler falan oldu ve işemekten de cami duvarları  mundar oldu.KadınI örttük kapattık genede ereksiyon tam gaz..Bir müslümanlıktır aldı başını gitti ve kimsenin tutamayacağı hale geldi.Hala peşinden koşturan var ama nereye varacağını bilmeden..

İnsanız beşeriz diyoruz sıkıştığımızda..Dilin kemiği yok diye savuşuyoruz bazen.Edepli olmayı sözlerde ararken ,islam ,bayrak vatan muhabbetinde çeşitlemelerle ahkam keserken birden döndürek oluveriyoruz ve alkışlamaktan da avuç patlatanlar var.Yani edepsizce yaşıyoruz..

Oysa birgünlüğüne samimiyet olsaydı.Geçmişin tekrarı insanlığın tekrarı olmaktan kurtulsaydı.Saçmalıklarda anlaşılır olurdu o zaman yada gerekli olurdu.Bir aykırı fikirdeki saçmalığın hayata geçirildiğinde belkide işler yönü bulunabileceği göz ardı edilmeseydi.Ve biz fikri neyse zikri de o olan insanlar olarak ölüme varsaydık.Yalanlarımızı dualarda kotarmanın sahteliğiyle, tanrıya kavuşmayı korkar halden çıkarmış olurduk.Dinazor kanından gelen soyu meçhul siyasetçilere el-pençe divan durmanın vicdani ağırlığını yaşabilenlerden kurulu bir senatoya evet diyebilirdik mesela..Örtülü örtüsüz bütün kadınların cinsel obje olduğunu dile vurabilseydik ve çatışmaya götürmeseydik.Param yok yalanlarını yardım etmemek için pelesenk etmek yerine ,içimden gelmiyor demek düsturumuz olsaydı..Ve bugünkü müslümanlığın Allahsız olmak ve ilkelerine karşı koymakla eş olmaya gittiğini söyleyebilseydik ama taşa topaca tutulmasaydık.Yani bir günlüğüne insan olabilseydik..Edebimizle bir gün yaşayabilseydik..Konuşabilseydik..Korkmasaydık ve saklanmasaydık..

Saçma gelenlerede hayat hakkı tanıyabilseydik bir günlüğüne, bu saçmalıkların aslında susturulmuş hür fikirler olduğunu görecektik..Prim yapacaktık belkide insanlıkta.Saygı duymayı ve dinlemeyi kıvamında tutacaktık.Kendimiz olmanın zevkine varıp çığlıklar atacaktık..

Olmadı..Oldurulmadı..