davalarımızdı bize öğreten

   Uzakta ,aynı anda iki insan,aynı anda aynı duygularla televizyonu açtılar..Birisi yorgundu,diğeri kızgın.Birisi kırgındı, diğeri umursamaz ukala..Aynı anda telefona sarıldılar mesaj çekebilmek için. Kırgın ve kızgın olan önce davrandı çabuk yazdı.Yorgunluğundan sonraya kaldı ukalanın mesajı.

   Aynı cümlelerden oluşan birbirinden bağımsız mesajlar kızgın olanı daha dellendirdi bu sefer eline alıp telefonu küfür içeren sözlerle yadetti yorgunu..Yetinmedi aradı..sanal küfürleri açılan telefonda rahatça gerçeğe dönüştürdü. umursamazdı karşıdaki tükürsen şerbet der yalardı..gevrekçe güldü ..

   Ekranda kızgınla-yorgunun pek beğendikleri bir sanatçı dürtüklemişti bilmeksizin ikisinide. Aynı anda iki insan, aynı duygularla baktıkları ekranda ortak zevkleri olan birinin seksapelinin tanıdıklığına kapılıp, kendi hormonlarını ayaklandırıp kışkırtarak, kırgınlığı unutup, yorgunluğuda geçirerek şaha kaldırılan hormonlarla buldular birbirlerini..Şehirler aynıydı..İzlerken beliren mimikler aynı..içi kıpırdatan seks dürtüleride aynıydı.Aynı bakışlarla ekrana kilitlenip,dikkatlerinide aynı noktalara kenetlerken birlikte kenetlenmeyide başardılar..Kıvranan vücutlar değil beyinlerdi.Kıvrımlarında hormon istilası dolaşan beyinlerde zevkin doruğuna çıkabilmekti aynı düşünsellikte hayata o anda bakabilmek.Bir kez kırılmadan kızmadan ve yorulmadan önceki boyutlarına geldiler.Kaç kez geldiklerini hatırlamadan, kendiliğinden ,bilmeksizin götürdüler birbirlerini..Kimse duymadı görmedi utanmanında gereği yoktu yani..

    Düşünceler çıplak yakalanınca akıbet belli oluyor  dedi kızgın olan geldikten sonra kendine..

    Hakikatten bende şimdi yorgun değilim, geldiğim için dahada ukalayım dedi tükürük sevdalısı..

    Aynı anda aynı duygularla aynı iki insan  birlikte geldiler hayata çokuncu kez...