davalarımızdı bize öğreten

     Her günkü gibi erkenden çıktı evden.İşe gitmek hayatının en önemli parçasıydı.Hep aynı simitçiden aldı simitini.Tatsız bir kahvaltı yapmakta hayatının bir parçasıydı.Yürüdü servis durağına gitti.Her sabah gördüğü yüzler son zamanlarda değişmeye başlamıştı.Önce tedirgin olmuşlar,sonra suskun olmuşlar ve şimdi görünmez olmuşlardı.İşten çıkarmalar birkaç yüzü yoketmişti..
   Rutin işlerini yaptı.Üstleri..zamanla onlarda değişmişti.Yönetime yaranmak adına gece içip gündüz müdürlerin arkasında saf tutanlar çoğalmış,bayan çalışanlar örtünme gayretine girmiş ve tesettür yanlısı olmuşlardı..Bir parça ekmek için değerlerin satıldığı,ilkelerin değiş tokuş edildiği bu işyeride onun yaşamının bir parçasıydı..Sonra düşündü aslında Türkiye'nin aynasıydı.
   İşyeri çıkışı ayakları her zamanki gibi geri gitti.Evde bekleyen olmaması,her akşam sinir bozucu anahtar sesiyle kapıyı kendine kendinin açması,bir kelam edecek ,bir tıkırtı çıkaracak ses olmaması gerdi onu.Gerginlikte bir parçaydı.Yol birahanelerine takıldı gözü.Bir otursam dedi.Biraz içsem..İçsem nolur ki dedi..Muhabbete eş lazım..İnsanlara baktı gene..Bira içmekten kızarmış gözler,,hafif etekleri sıyrılmış bacak dekoltesi veren kadınlar,bir masada ayaküstü yapılan fahişe pazarlığı..Yok dedi..Eve gitmeliyim.Yanlızlığı yanlız yaşamalıyım.
   Girdiğinde,kapısını kapadığında,bir hafif kıpırtı oldu içinde.Bir tanıdık ,bir dost yerine geçen gitarını aldı eline..Biraz dolaştı parmakları.Boğuldu.Boğuldu defalarca..Sevip unuttuğu kadınları düşündü.Bir tanesi iyi içerdi dedi.Köpek gibi içer sarhoş olmazdı.İyide yatağı vardı.Yorulmadan sevişirdi.Birisi cadıydı paraya tapardı..Biri vardıki fettanın sol bacağıydı..Ama isimler bulurdu ona..Keşke dedi bir kalabalık isim bulsaydı bana ve yanlızlığımda hatırlasaydım..
   Bunaldı cama çıktı..Bir rakı yaptı kendine..Biraz kiraz koydu tabağa..
   Bir ufak kadın gördü uzaktan..Yaklaştıkça tanıdı..Güldü muzipçe çirkin kadın.Yukarı baktı felfecri gözleriyle..
   Aç kapıyı dedi ...
   Ben geldim..
   Kara kekiğim ben geldim...
   Kalabalık değildi takılan isim.Çok tekildi..Ama kokusunu içinde hissetti.


 

 Annelerimiz...
 Bazıları töre gereği öldürüldü.Çocukları öksüz kaldı.Kimileri tecavüze uğradı hamile kaldı ve yaşlı amcalara sunuldu.Bazıları aile içi ensest ilişki kurbanı oldu bebek doğurdu anne oldu ve çocuğunu bir kapıya bıraktı..
 Annelerimiz...
 Ekonomik bağımsızlığı olmayan,evde bedava işçi gibi yıllarca görev addedilmiş işleri yapan,yorulan,erkeğin sözünden çıkma,çocuklarının anası ol misyonuyla strateji kurbanı olan...
 Annelerimiz..
 Kuma kültüründe nikahsız yaşatılan,imam nikahıyla baba sözüyle evlendirilip kadınlığını tatmadan çocuk yaşta çocuk anne olan kadınlarımız..Çocukken baba dayağı,büyüdüğünde abi dayağı evlenince koca dayağı yiyen,arkasında hukukun olmadığı,aile içi şiddette birinci sırayı kimseye kaptırmayan,karakola başvursa dayakçısıyla barıştırılıp,yorgun bedeninde çocuk büyüten kadınlarımız..
  Bazıları kocaları tarafından satıldı..Bazıları pavyonda..Genelevde çalışan annelerimiz..Tarlada yorulan annelerimiz..Küfürlerdeki "piç" çocukları doğuran,sövgülerdeki ananı.... kısmının saygıdeğer aktörü analarımız...Başbakanın öfkesiyle haddi bildirilen kadınlarımız..Vatana asker gönderen şehit analarımız..
  Analık bir gün olamayacağından anneler gününüz kutlu olmasın..
  Bu günden sonra    Türkiye, kadınların hakkını bulduğu,kanunlarla korunduğu,seks kölesi olmaktan muaf tutulmuş,çocuklarını okutabilen annelerle,kızlarını töreye kurban vermeyen,askerdeki oğlunun güvende olduğunu bilen,yönetenlerin ağzında küfürle kirletilmeyen,bu umutları gerçeğe dönüşmüş bir ülke olsun..
   Ve bir sabah anne bir sabah...
   Acını süpürmek için açtığında kapını,nice yaşıtı evlatlarının..
   Ellerinde çiçeklerle yepyeni bir ülke getirsinler sana..
  
 

    Biraz kar var dışarda.

    Üstelik bu oda soğuk.Seni hatırlıyorum diye başlasam hiç olmaz.Unutulan şeylere iltimastır hatırlamak..Ukdeler unutulmaz.

    Benmi??

    Bildiğin gibiyim.Hala gözlüksüz görmüyorum ve saçlarım dökülüyor hala.Sabahları kahveyle başlayıp,sigarayı bolca içiyorum.Yazmayı hala beceriyorum.Kızardın ya ayaklarım üşüyor diye,sobayı pek yakmasamda çoraplarımı hep giyiyorum..Ama biz sevgilimiydik ,işte onu hala bilmiyorum..

   Geceleri sırtımı örterdin uykunun arasında..Islak saçla dışarı çıkmam en büyük dertlerindendi,çok kızardın aç karnına tütün çekmeme,küfürlerime hayret ederdinde,sevimli bulurdun genede.Bazen anne gelirdin bana,bazen baba.Arkadaşta oldun çok anlaşamasakta.Nasırlarım batardı ayaklarıma "çöm temizleyelim "demiştin bir kere.Kusardım çok içince...Az yapışmamıştır ellerine...Sevgilimiydik biz bilmiyorum işte..

   Denizden çıkınca sümüklerin akardı..Nasıl küçük yaramaz olurdun gözümde.Mendile aldıklarım,elime bulaşanlar salya sümükte olsa senden bir parçaydı.Saçlarını yıkamaksa sıradan olaydı.Bugün üzgün falanda değilim..Bitenlere değer katan bitemeyen kısımlardı.

Sevgili oldukmu onu bilmiyorum..

  Çokta rahat kalmadık aslında.Taklitlerimizde oldu tenkitlerimizde.Göze battık bilirim.Sana bulunan kadınlar güzeldi,bana yakıştırılan adamlar zengin.Yani pezevengimizde boldu..Eşkiyalıktı belkide yaptığımız.Düz giden hayata teğet bakış atmaktı.Caka satmakta desek,yetmedi işte az kaldı..Sevgilimiydik bilmiyorum.

  Çilemizi dolduruyoruz demiştim son gidişimde.Değişen pek birşeyde olmadı.Son bir şarkı takılmıştı diline.Tam kalbime geldi ok falan gibi ..Ezberleyemezdin ki isimleri şarkıları..Bazen birileri girmeye çalışırdı.Özençmi desem kıskançlıkmı?Ama bilirdim ki hepsi küsuratlı kadınlardı..Bozuk para gibi tedavülden kalkarlardı.Çok cadıydım bilirim.İmanını gevrettim  onada eyvallah.Bende de fıtrat buydu.Biraz sufilik vardı sendede..Biraz iddialı felsefe..Sıkılırdım aslında bazen çok bilmişliğinden ama gönül  işte..gelişine severdi..Sevgili olabildikmi onu bilmiyorum..

   Çok içiyordun son zamanlarda.Bence sorun değildi.Gündeliğinde az söylerdin sevdiğini,rakına kurban olayım öttürürdü seni bülbül gibi..Çok sarılır çok öperdin içince.Ağzın ispirto kokardı..Enfiyemiydin mübarek??Bir rakı kokusu bir ağıza bu kadarmı uyardı??Sevgilimiydik biz söylesene..

  Yok değildik..Sevgili değildik biz..Sevgili olmak peşindede değildik..Yaşlar ilerlemiş belki ondandır ama ömrümüzün peşindeydik biz.Bir gıdım hayat,bir nufte biz olmaktı aradığımız..Buldukta sildik belki sümükleri..Nasırlara pansumandık ,dudaklara ısırık.Sevgili değildik doğru.

  Benmi???

  Ben biraz zor uyuyorum.Birazda sinirli..Biraz daha dağınık biraz daha pasaklı..Yolda sana benzeyen biri varmı diye bakmıyorum.Acıklı şarkılar dinleyip ağlamıyorum.Allaha isyan etmeyi çoktan terkettim nasılsa frekansı tutturamıyorum.Tadı damakta kalan değilde,mideye oturan da değil,içimi acıtan da değil,ama damara giren birşey var işte onu çıkaramıyorum.Kesik acısı,bitmeyen sıklıkta doğum sancısı  yani..Günlerin ağır geçmesi,gecelerin bitmemesi falanda değil.Galiba ömrün rayından çıkması..

  Sen mi??

  Yok sevgili değildin sen..Umutlarım hayallerim hiç değildin.Beklediğim de değildin aniden geliverdin,lakin sürprizde değildin..Ben biraz çocuktum sen biraz anne..Ben küçük kız oldum sen müşfik baba..Afacanlık ta yaptın çocuk zamanlarında.İnatçı katırdım sen sağlam muhalif,davalarıma yoldaştın zor konularda,eşkiya başıydın sen hayatın ortasında..sevgili değildik biz..

   Böceğim derdin yada börülcem..Sen kendine bak tepe sarhoşu..

   Bak sevgili olamadık geçici olmayalım diye..

   Damardan akacak kan da değiliz.

   Sevgili olamadık diye ölüp gömülecek hiç değiliz..Yaşanacak ne varsa yaşanır.Ağlanacaksa ağlanır.Acı geldiyse yana yana çekilir..Bunlar benim sözlerim hatırlasana.İşte ben üzgün değilim ara sıra ağlasamda..Birkaç zaman daha oyalanır dalarım hayatın alışılmış bir kapısına.

   Sende ne kadar bilmiyorum.

   Geberene kadar idare edecek ukde var benim damarlarımda..

   ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

 SEVGİLİLER GÜNÜ  HERKESİN SEVGİLİSİ OLMASI DİLEKLERİMLE... 

    Ne zaman bayramlardan bahsedilse hep aynı cümle ile noktalanır konu."nerde o eski bayramlar" Eski bayramlardan hep saygıyla,özlemle,ve artık bulunmayan kaybedilen özel anlarıyla bahsedilir.Herkes çocukken alınan elbiselerinden,el öpünce topladığı paralardan,kapı kapı dolaşmalardan bahseder bunların artık görülmediğini uzata uzata anlatır.O samimi geçmiş bayram havaları benim içimi burkarda burkar..

    Bugün düşündüm.

    Hiçbir bayramda çarşıya gidilip te elbise alınmamış bir çocuk olduğumu bir kez daha hatırladım.Anneanne elinde büyüdüğümden,anne babamın Almanya'dan gönderdiği  elbiselerden seçim yapardı rahmetli anneannem."bunu giyersin derdi.Giyerdik.Kapıları dolaşıp şeker toplamak uzaktan seyirlik bir faaliyetti hep.Kızardı.Sanırımda korkardı."Emanetsiniz birşey olmasın " derdi.Çok gelen gidenimiz olmazdı .Ailenin büyük çoğunluğu ya Almanya'da yada uzak şehirlerdeydi.Sıkılmayalım diye beni ve kardeşimi alır bayram günleri kurulan panayır yerine götürürdü.Bazen orda görürdük.Çocuk esirgemede büyüyen çocuklarıda bakıcıları toplu halde panayır yerine getirmişler.Zaten gidecek yeri olan aile çocukları niye gelsindiki panayır yerine bayram sabahı??Panayır kurulan yerin hemen üzerinde darülaceze vardı o zamanlar,hasta, kimsesiz yaşlılarda orda olurdu.Elini öpecek kimsesi olmayanlar,öpecek el bulamayanlar .Panayır yerinde..

    Ondört sene görmedim ailemi.Senede iki bayramdan yirmisekiz bayram eder.Bu sene babamın öldüğü on sene oluyor.Yirmi bayramda ordan koydum üzerine.Etti otuzsekiz bayram.Anne baba eli öpülmeden geçirilmiş ,şeker toplamadığım,elime bahşiş verilmemiş,Yeni elbise heyecanı duymadığım,ayakkabısız bir sürü bayram.Yarısı çocuklukta kalmış.Ölüm babamı aldıktan sonrasındakiler büyüklüğüme sarkmış.Sonra sordum gene kendime geriye kaç bayram kalmış??

    Konuştuk oğlanla .Bayramın ikinci günü yetiştirme yurduna gideceğiz.Kıyafetleri ordan burdan derlenmiş,ailesiz çocuklara şeker götüreceğiz.Bayramsız çocukların aşinalığı hep varya bende,nerde o eski bayramlar özlemide hiç yok ya bende,bu yüzden yakın bulduğumuz yere gideceğiz bayramda.

    Nerde benim bayramlarım??Ayakkabılarım kırmızı mı siyahmı??Sevim teyzeye gitsem şekermi verir mendilmi??Baklava mı açtın anne yoksa kadayıf mı??Bizim kurban büyükmü baba???Namazdan gelincemi kesilecek bu kurban??Saçımın tokaları düştü anne taksana..Sokakta çocuklar mantar patlatıyor bende bakayım mı ??Hadi elimi tutunda gezmelere gidelim..pamuk helvacı geçer alalım..Panayıra gitmeyelim ama evde kalalım..

    Ordakilerin hepsi bayramsız..

    Gitmeyelim bu bayram panayıra evde kalalım.Ailece bayram yapalım.

    Kırk bayramlık bir bayram bulalım evde.

    Hadi bayram yapalım.Bayramlarımı bulalım hadi...

   Uzakta ,aynı anda iki insan,aynı anda aynı duygularla televizyonu açtılar..Birisi yorgundu,diğeri kızgın.Birisi kırgındı, diğeri umursamaz ukala..Aynı anda telefona sarıldılar mesaj çekebilmek için. Kırgın ve kızgın olan önce davrandı çabuk yazdı.Yorgunluğundan sonraya kaldı ukalanın mesajı.

   Aynı cümlelerden oluşan birbirinden bağımsız mesajlar kızgın olanı daha dellendirdi bu sefer eline alıp telefonu küfür içeren sözlerle yadetti yorgunu..Yetinmedi aradı..sanal küfürleri açılan telefonda rahatça gerçeğe dönüştürdü. umursamazdı karşıdaki tükürsen şerbet der yalardı..gevrekçe güldü ..

   Ekranda kızgınla-yorgunun pek beğendikleri bir sanatçı dürtüklemişti bilmeksizin ikisinide. Aynı anda iki insan, aynı duygularla baktıkları ekranda ortak zevkleri olan birinin seksapelinin tanıdıklığına kapılıp, kendi hormonlarını ayaklandırıp kışkırtarak, kırgınlığı unutup, yorgunluğuda geçirerek şaha kaldırılan hormonlarla buldular birbirlerini..Şehirler aynıydı..İzlerken beliren mimikler aynı..içi kıpırdatan seks dürtüleride aynıydı.Aynı bakışlarla ekrana kilitlenip,dikkatlerinide aynı noktalara kenetlerken birlikte kenetlenmeyide başardılar..Kıvranan vücutlar değil beyinlerdi.Kıvrımlarında hormon istilası dolaşan beyinlerde zevkin doruğuna çıkabilmekti aynı düşünsellikte hayata o anda bakabilmek.Bir kez kırılmadan kızmadan ve yorulmadan önceki boyutlarına geldiler.Kaç kez geldiklerini hatırlamadan, kendiliğinden ,bilmeksizin götürdüler birbirlerini..Kimse duymadı görmedi utanmanında gereği yoktu yani..

    Düşünceler çıplak yakalanınca akıbet belli oluyor  dedi kızgın olan geldikten sonra kendine..

    Hakikatten bende şimdi yorgun değilim, geldiğim için dahada ukalayım dedi tükürük sevdalısı..

    Aynı anda aynı duygularla aynı iki insan  birlikte geldiler hayata çokuncu kez...

 Bana sen hiç savaş yapmadınmı diye soruldu.Çok yaptım ben savaş.Belki diğer mumların savaşından değildi ama arada size benzediğim de oldu benim..Yana yana çıktım savaş alanlarına,eriyen kısımlarım ayağıma koluma damladı.savaşlarımın boşa olduğunu anlayıp gaza gelip tekrar atladığımda oldu bazen.Basit kadın planlarıda uyguladım duyduklarıma kandım.Ama kaybettim kazanamadığımda bana kalan olmadık teçhizatla yapılan savaşın kazanılamayacağını anlamaktı..Akıl oldu bende fikir oluşturdum,olgunlaştım,bugünde baktığım yere getirdim kendimi.Hayata dair kazanılmış güzelliklere gebe olan savaşlardı kaybettiklerim.Yanlış savaşlardı.Erkeğe giden yolun geçmediği durakları belledim.İnsana giden ara yollarda tamgaz gitmeyi öğrendim.Gözyaşının silah olmadığını,erkeğin kendisini anlatan değil anlayan kadını sevdiğini,kadının anlatılmakla kadın olmayacağını,zamana yayılan yaşamları keşfettim.Sevmenin en geniş halini yaşadım,En geniş halinde kimyasını çözmeye çalışırken formüller düştü önüme kendiliğinden.Savaşlar mişli zamanlarda kaldı bugüne veri oldu.

   Hiç iddialı olmadım.Hep ben olmalıyım diye kafayı yemek yerine,hep ben olacağım ayrıntıları yakaladım.Aciz dendi bana.Hiçte değildim.Gereken neyse o yaşanacaktır diye çıkılır yola.Bütün ilişkilerin ivmesi bazen inecek çıkacak,başkaları olacak gerekiyorsa ağlanacak,yada bitecek.Kadın olmanın ayrıcalıkları sadece bişeyleri anlatmaya çalışmakta değil.Müşfik olmak anne olmak değil.Uygun insan olmasada bütün bayanların hatası burda başlıyor.Özgür bırakmıyoruz erkekleri.Bağlılıklarından emin olsakta elimizin gözümüzün biri hep üzerlerinde.Hep kendimizi başkalarıyla kıyaslamak hatasında olmamız,en küçük bir olayda ön plana çıkmaya çaılşmamız,benim neyim eksik dialogları..kadınlar bunları yaparken zaten kendilerine duydukları güvensizlikten eminler.Ve ne yazıkki bu güvensizliği erkeğin anlayabildiğinden habersizler.İticiliğin alası bu..

   Bir ilişki yaşamadın denmiş birde bana..Yaşadım..halada yaşıyorum.Birbirimizin aynısı olmadığım bir adamım var benimde.Beni olduğum gibi kabul eden ve bendede şimdiki haliyle kabul gören..ucuz olmayan bir ilişkide diyemem.Fiatı yok.Herkesin evinde bulunan erkekler  gibi.Vücudunun % 60 ı su.Beyin ağırlığı kadınınkinden fazla.Çok konuşan kadınları sevmeyen türden.Güzel yemek yapılmasını seven titiz.Yani insan.Bazen kavga ettiğim ayrılmalara kadar uzadığım bir ilşkim var benim.Yani mumların yaşadığı şeyleri bende yaşıyorum.Ama ben savaşları kaybederek köşeme çekildiğimde öğrendiklerimle bakıyorum gözünün içine.Ben anlıyorum onu ve tanıyorum.Nasıl kandırılacağını,nasıl kül yutmayacağını,nasıl sinir edebileceğimi,biliyorum.Onun nasıl sevilmek istediğini biliyorum ben.Onun sıradan kadınlarla olamayacağını da biliyorum.Ben sıradan değilim çünkü.Ona değer vermeyi görev bilmeden,göz doldurmaya çalışmadan doğalında yaşayarak paylaşımın tadını birlikte alarak süren bişey benimki.Sıralı sekili değil planlı hiç değil.

  O bir savaş sonrası elde ettiğim ganimet değil.Doğadaki karşılığı hayat onun..

   Herkeste olan sevgililerden bende olmadığı için kutlama ve hediye alma telaşım yok.Benim bana hiç sevgili olamamış bir sevgim var..Sevginin bütün içeriğini altından girip üstünden çıkacak kadar yaşatmış,sevgilim olmayı kendine az sayarak ne varsa hepsi olabilmiş,aslanlar gibi çatır çatır ,hergün dolu,heranıma dem vuracak kadar gerçek,yaşayan ve yaşayacak olan sevgimin gününü kutlayamıyorum,bir günü ona ayırarak şabalak kutlama yapmayı başka sevgililere bırakıyorum.Aziz valentine ruhun şad olsun.Ya böyle bir günde ölmemiş olmak hatasına düşseydin nice olacaktı sevgililer kitlesinin hali..Meselem ;hani söyle herkese bu günler bitmez...