YOL AĞZI
Değiştirilemeyen şeylerin başında sabahlar olduğunu anlıyor.Uyanmanın hersabah aynı güne başlamanın dayanılmazlığının ,ruh kırıcı bir durum yarattığının bilincinde artık.Varlığının belkide her sabah tazelendiğini düşünen kadınlardan olmasının ona yıllara malolduğununda bilincinde.Bugün düşünmek adını verdiği ve kendince felsefelerle beynine yüklediği olaylardan arda kalmış herşeyin,ilerde yaşlılık yıllarında pencere önünde bir bir aklına geleceğini,belki o zaman bile ilerisi için fikir depolamaya çalışacağını düşünüyor.
Zaman kıyıma uğratıyor aslında bütün insanlığı.Hayatın bir köşesine atılmış bütün insanlarda görülen o sindirilmişliğin bakışlarıyla bakıyor Kemal'in yüzüne.Yorgunluğu baktıkça artıyor.Sanki gözlerinde anlam yüklemeye çalışsada doldurulamayacak bir boşluk var ama değiştiremiyor.
-Artık gitmek istiyorum..diyor.
-Başladığım yere tekrar dönmek istiyorum. Geçmişte kendimi bıraktığım yere dönmek istiyorum.Bunları söylerken elleri kısa kesilmiş saçlarının arasında dolaşıyor.Eline gelen birkaç saç telini usulca yere bırakıyor.
-Şimdi olduğumu zannettiğim yerde kalabilmek için çok çaba harcadım.Kimsenin istediği yerde kalamadığını anlıyorum artık.Keşke bambaşka sandığım bu tarafı hiç denemeseydim diyorum bazen.Uzatılmış ihtimalleri aramaktan,sanrılarda mutluluk bulmaktan kendimi kaybettim.Bir zamanlar bulduğum küçük mutlulukların ne olduğunu unuttum.Nelere sevinirdim,nelerle üzülürdüm hiç hatırlamıyorum.Belkide benim beklediğim hiçbir yerde bulunmayacak birşey.Unuttuklarımıda hatırlamayacağım belki ama dönmek istiyorum.Şu anda hissettiğim cesaret değil zaten,en çaresiz insanlarda bulunan ümitsizliğin ,umudu bekleyen yüreklerindeki heyecan.Hani belki...cinsinden birşey.Kalan zamanımda kimse için söyleyecek birikmiş sözlerim olmasın istiyorum.Kimseden duymak istediğim söz de kalmadı.Çünkü anladımki hiç konuşmamışım.Kimseye anlatamadım.Burda kalmaktan sıkıldım.Konakladığım yerde beynimin kalamıyor olması artık çok taşıyamayacağım bir hale geldi.Kendimi nerde bırakmıştım?Yada kendimi bulduğum zannettiğim yolağzı neresiydi.Gitmek istiyorum en çok istediğim şey bu.Hiç bir şey yaşamamış olduğum başlangıcıma geri dönmek istiyorum.Kendime ayırdığım paylarla sanırım ömrümce idare edebilirim.Kimse olmamasınında bir önemi yok.Okuduğum kitaplarda bitti zaten.Kimse yenilerini getirsin istemiyorum.Okuyarak zamanımı buraya adamış olacağım belki.Kalmamalıyım.Biraz daha oyalanırsam burda,ayaklarımda beni taşıyacak hiç güç kalmayacak gibi geliyor bana.Hayatımda oyalanmak istiyorum.Kitaplarda ve dışarısını seyrederek değil.
Usulca dinliyor Kemal.Zaman zaman yaptıkları bu konuşmalara pek benzemeyen türde konuşan Aysel'i sakinleştirmeye çalışamayacağını ,çünkü ilk kez bu kadar sakin olduğunu anlıyor.Konuşsa bile şu anda ona uyum sağlayacak cümleleri bulamayacağını anlıyor..Saklayabileceği hiçbir şey olmayan ve çok iyi tanıdığı bu kadının şu anda sadece kendi cümlelerini duyabileceğini,başka her sesin onun kulağına yabancı kalacağını seziyor.Bunun iyi bir ihtimal olduğunu düşünüyor.Karar verme derecesinde olması,uygulayamayacak olsa bile geçmişe özlem duyması ,şimdiye kadar konuşmalarının işe yaradığının göstergesi.Genede yabancı sözler duyduğundan ,yabancı gibi bakıyor Aysel'e..Şimdiye kadar kendisine hayatının en derin yaralarını açıklayan,aşklarının içinden çıkardığı acılarla ağlayarak konuşan,ailesinden arta kalan hiçbir dayanacak duygusal hatırası bulunmayan bu kadının ,depresif tavrından çıkıp sıradışı bir sakinlik içerisinde aldığı ama uygulayamayacağı kararları,kesin bir ifade ile anlatması hoşuna gidiyor.
Onun düşündüklerini sezmiş gibi devam ediyor Aysel.
-Mucize diye birşey varmıdır sence?.diye soruyor.En zor zamanlarda oluşmuş ve işe yaramış kaç mucize duydun ki..Gitmek isteyipte gidemeyecek olmamın mucize ile halledilecek bir tarafı varmı?..İki yıldır kaldığı odanın demir parmaklıklı camına doğru yürüyor.Dışarıda dolaşan iki kişi camın önüne gelip ellerini uzatıyorlar.Çok alışık olduğu bu manzara artık onu ürkütmüyor.Biraz seyredip dönüyor yerine.
-Hadi diyor .Doktor Kemal..İlaçlarını iç ve uyu.Yarın geldiğimde devam ederiz.Bunları söyledikten sonra çıkıyor odadan.Biliyorki gidecek kadar hazır değil.Camdan elini uzatanın yanında bir kadın daha beliriyor.Dağınık saçlarıyla ağlama taklidi yaparak,kolunu camdan içeri sokmaya çalışıyor.
Gidebileceği tek yer olan yatağına uzanıyor Aysel.Kilitlenen kapının çıkardığı aşina ses çalınıyor kulağına.Yırtılmış ve yastık altına sokuşturduğu kitap sayfalarının hışırtısını duymadan ,mavi duvarlı odasında kaç gitme telaşı yaşayacağını bilemeden örtüyor üzerini..
................................................................................................
YAZMAKTA OLDUĞUM KİTAPTAN ALINMIŞ BİR BÖLÜMDÜR...
Konu: mucize..
Mucize sözünü okuyunca, henüz dün dinlediğim bir yaşanmış hikayeyi hatırlattı..
Küçük bir kız hasta olan kardeşi için eczaneye gider..
Evde kardeşini muayene için gelen doktorum şu sözünü hatırlar "hiçbir çare yok, çok para gerekli, bir mucize gerekiyor" demişti o sözer kızı eczaneye itmişti nedense..
Baya kalabalık bir sıra var eczanede..
Eczacı küçük kızın nerdeyse saatlerce beklediğini görünce çağırır ve "senin istediğin ilaçlar hangileri, reçete varsa verirmisin küçüğüm" der..
Kız:
"Ben bir mucize almak istiyorum" der..
Hayretler içinde bakılır ve tekrar sorarlar ama kız yine:
"Ben bir mucize istiyorum ama yeterince param yok, bütün param bu" der ve elindeki iki lira yirmi kuruşu eczacıya uzatır..
O sırada orda bulunan bir beyin cerrahı bu olayı görür ve çok etkilenir, kızın elini tutar ve "beni evinize götürürmüsün" der..
Kızla beraber eve giderler, kardeşini muayne eder ve hemen hastaneye yatırıp gereken herşeyi yapar, hemde iki lira yirmi kuruşa..
Mucize aslında gözle görülmeyen elle tutulmayan bir şeydi..
Vesileleri vardı..
Mucize vardır..
Hayırlı akşamlar..Allaha emânet kalın..dua ile..
Bağlantı »
Konu: Selam...
Sevgili canım yeğenim...EVET... Yorumunu okudum... Haklı olan yanların çooooooooook... Ama genede bizler hüsnu zanla yollarımıza devam edelim......Yorum için sağol ALLAH.(C.C.) Senden razı olsun..AMİN... AYRİYETTEN KİTABIN İÇİN SENİ TEBRİK EDERİM.. Başarılar...
Sevgiyle kalın.Duayla kalın..
Bağlantı »
Konu: ...
Gülay..
Uzun zamandır bakmadım yazılarına.Konuşmuştuk senle .Kişilerin kendi hayatlarını günlük tutar gibi aktarmasının dışında ortak hayattan birşeyler bulup çıkararak yazması hep daha makbuldür.Okuduklarımda çok farklı bir karmaşa buldum.Anlatım kötü demiyorum.Kitabından çıkardığın bölüm mükemmel.Rukiye sıradan.Maldiv çok etkili.Siyasi uzantılarını sevgi içerikli yazılarda bile bulmak garip ama gerekli.Yol ağzı yazında olduğu gibi,farklı konulardaki anlatımın zenginliğinin,karıştırılmış bir beyne yolaçabileceği ihtimalide var.Daha sakin ve sıralı olması gerekir belkide.Ama şuda var.Bir kitap;özelliklede burdaki bölümü ele alırsak,hep aynı konu üzerinde dönmez.Burası bence kesinlikle kitabın sonu.Yanıldığımı söyleme.Öncesinde,normal hayat,erotizm,unutulmuşluk,aile içi ilişkiler,din,yani herşey olmalı.Mesela bir bölüm daha çıkar bana ve ben burda yayınladığın bölümle bağlantı kuramayıp şaşırayım ve devam etme gereğini duyayım.
Kızma.
Devam et bakalım.
Bağlantı »
Konu: Gitmemek..
Her zamanki gibi okudum bunuda.Eşime okuyamadım onu biraz zorlayan bir yazı olur anlamazdı.Sıradan olmayan insanların dünyasını hep karşıdan seyreder sağlıklı insanlar.Benim evim Bakırköy'e yakın dolayısıyla hastaneye de.Arada önünden geçerken görmeye çalışırım ordaki hastaları fakat aslında korkarım.İşte onların beyinlerinde neler olduğunu biraz olsun anlayabilmek için faydalı bir anlatım sizdeki.
Bağlantı »
Konu: Güzel
Güzel bir bölümmüş
Bağlantı »
Konu: ...
kitabınız çıktında ilk okuyanlarından olmak isterim ...
üstelik kitabıda sizden isterim... :)
yüzsüzüm canım biraz...
Bağlantı »
Konu: Yazınıza
Kendimi heyecan içinde hissederek yazıyorum bu yorumu.Eğer yayınlarsanız dahada heyecan duyacağım.çünkü benimde ilk kez internet ortamında birkaç satırım çıkmış olucak.Sayfadaki yazıların hepsini birkaç kez okudum geçmiş yazılara ulaşmaya çalıştım ama sanırım beceremedim.Kitaptan alıntı olduğunu söylediğiniz yazınızda gözlerim doldu.Final bölümüne yakındır bu pasaj diye aklımdan geçirdim.Kelimelerde zaten sürüklenerek giden bir okuyucu olarak sonunda bir sürpriz karşıladı beni.Sanırım akıl hastası birinin söylemleriydi aysel karakterini ağzından çıkanlar.Kimlerin neler yaşadığını bilemeden sağlıklı insanlar olarak hayatımıza devam ediyoruz hepimiz.Trajik bir son olmalı diye düşündüm.Başlangıcını merak ettim ama belkide bu kısım başlangıç olmalı kararsızlığındada kaldım.Merak ettim açıkçası.E kitap türünde yayınlasanız mümkün olurmu okumamız.Yada nerden çıkacaksa bildirmeniz.Bunları yapamıyorsanız arada karışık olarak bölümler verseniz.
Rukiye yazınızda çok acıttı içimi.Sevememek konusunda yazılmış iyi niyetli yazıya ben farklı yorum getirmek istiyorum.Okurken sevemeyen insanı daha çok sevdim ben.Sevemediği halde birisiyle birlikte olabilecek kişilerin yüceliği daha fazla olmalı diyorum.Tabi bu benim görüşüm.Zaten o kadar saf bir şekilde ön plana çıkarılmış ki sevemeyen kişi,yazı onun etrafında dönüyor.Biraz uzun oldu ama dedimya ilk kez bir yorum yazıyorum.Umarım yayınlanır.Başarılar diliyorum size.
CEVAP:Ziyaretiniz için teşekkür ederim tabii yorum içinde.Sevemeyen kişi hakkındaki değişik görüşünüz zaten sevginin ne kadar göreceli bir kavram olduğununda göstergesi.Tabi tartışılabilir fikriniz ..Kitapla ilgili olarakta;ne zaman biter bilemem yada çıkarırmıyım onuda bilemem şimdilik sadece yazıyorum.Arada bazı bölümlerinden tabiki alıntılar yazabilirim.Sizinde bir yazınız yayınlanmış oldu işte:)))
Düzenleyen ahcihatah gün: 2/10/2007 saat: 23:02
Bağlantı »